Umowa o pracę na czas nieokreślony to ostatni typ umowy o pracę, którego jeszcze nie przedstawialiśmy. W poprzednich wpisach opisywaliśmy charakterystyczne cechy umowy o pracę na okres próbny oraz zawartej na czas określony.
Umowa o pracę na czas nieokreślony jest typem umowy, do którego większość Polaków dąży. Ten rodzaj umowy daje nam poczucie stabilizacji, bezpieczeństwa zatrudnienia oraz stała się wyznacznikiem osiągnięcia pewnego statusu życiowego. Główną cechą umowy na czas nieokreślony jest jej bezterminowość – umowa obowiązuje tak długo, dopóki jedna ze stron jej nie wypowie. Ten rodzaj umowy jest – z punktu widzenia pracownika – najbezpieczniejszy, ponieważ w sytuacji, gdy pracownik ostanie zwolniony obowiązkiem pracodawcy jest uzasadnienie swojej decyzji.


Rozwiązania umowy można dokonać na 3 sposoby:
– za porozumieniem stron
– za wypowiedzeniem jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia
– za wypowiedzeniem bez zachowania okresu wypowiedzenia

Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie:
1) ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych;
2) popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem;
3) zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku.

Wypowiedzenie musi być sporządzone na piśmie. W innym przypadku okres wypowiedzenia jest zależny od czasu trwania zatrudnienia, i tak:
– gdy zatrudnienie trwało mniej niż 6 miesięcy okres wypowiedzenia wynosi 14 dni (jeżeli jest taki zapis w umowie)
– gdy zatrudnienie trwało minimum 6 miesięcy – 1 miesiąc
– przy zatrudnieniu 3 lata – 3 miesiące